Kur eshte nje burre, burre?

Shume paragjykime kundra grave dhe burrave homoseksuale rezultojne nga pershkrime te vjeteruara. Ne na caktohet si duhet te jete „burri i vertete“, si duhet te sillet „gruaja e vertete“. Familja, mediat dhe shoqeria prodhojne modele ne te cilat thuhet per shembull: Djemte nuk qajne, vajzat nuk luajne me makina dhe djemte me kukulla, vajzat nuk behen mekanike makinash, burrat nuk i tregojne ndjenjat e tyre hapur, grate nuk dijne te parkojne, „Kete nuk e ben nje burre!“, „Sillu mire si nje grua!“ etj. Ne fakt ne keto raste behet fjale per paragjykime. Edhe modelet ndryshojne, shoqeria zhvillohet si edhe njerezit qe jetojne ne te. Sot ka shume gra ne zanate „tipike“ burrash. Baballaret rrine ne shtepi me pushim lindje, ndersat nenat shkojne te punojne. Perpara disa vitesh shiheshin meshkujt me floke te gjata dhe vath ne vesh, si gei. Qe prej David Beckham e dijme se nje burre heteroseksual mund te paraqitet ashtu sic i parafytyrojne shumica geit. Shume veti qe ia shtojne femrave i gjeme tek meshkujt dhe anasjelltas. Prej te gjitha ketyre rezulton se jo gjinia e nje njeriu duhet te vije ne rradhe te pare por njeriu vete. Geit dhe lesbiket nuk dallohet nga pamja e pare. Burrat dhe grate homoseksuale jetojne nje jete „normale“. Mediat transportojne shpesh paragjykime per lesbiket dhe geit. Keshtu ato prodhojne stereotipe dhe i vertetojne keto paragjykime. Por nder lesbiket dhe geit gjejme gjithashtu si edhe nder heteroseksualet mesues dhe mesuese, shitese dhe shites, shofere dhe shofer taxije. Ata punojne ne banke, ne poste, ne gjyq apo ne zyrat e kopshteve shteterore.