Homo? Hetero? Trans? Co…?

Żadna orientacja seksualna sama w sobie nie jest uważana za zaburzenie. Seksualność posiada tyle barw co samo życie. Jest ona osobistym eksperymentem a jej wypróbowanie pozwala odnaleść wasłną drogę. Tylko w taki sposób możemy się dowiedzieć co dla naszej duszy i naszego ciała jest odpowiednie.
Niekiedy jednak nie tak łatwo w tych wszystkich barwach się odnaleść. W tedy można kogoś zapytać lub szukać rady w książkach. Dużo jest mowy o seksualności między kobietą a męzczyzną. Otwarcie mówić o innych formach seksualności dla wielu osób nadal jednak jest problemem. Bierzę się to z jednej strony ze wskazówek zabraniających inne formy seksualności a z drugiej z niewiedzy. Ponieważ tylko znajomość rzeczy prowadzi do ich rozumienia, chcemy się niektórym z nich bliżej przyjrzeć.

Heteroseksualność
Tyczy się pożądania płci obcej. Jest to popęd do osobników przeciwnej płci.

Homoseksualność
Jest to popęd do osobników tej samej płci. Tyczy się pożądania tej samej płci, którą my sami posiadamy. Kobiety żyjące homoseksualnie nazywane są lesbijkami, mężczyźni gejami.

Biseksualność
Jest to popęd do osobników obu płci. Kiedy kobieta pożąda kobiety oraz mężczyzn, lub mężczyzna mężczyzn lub kobiety, nazywamy to biseksualnością. W różnych fazach życia ta preferencja może się zmieniać.

Transseksualność
Transeksualność nie tyczy się pożądania seksualanego. Chodzi tutaj o to, że n.p. mężczyzna urodził się w męskim ciele ale czuję się kobietą. Albo kobieta urodzona biologicznie kobietą identifikuje się bardziej z mężczyznami i pragnię życ jako mężczyzna. Typ M/K to mężczyzna, który chce zmienić płeć na żeńską, K/M to kobieta, która chce zmienić płeć na męską. Transseksualizm charakteryzuje się niekiedy trwałym dyskomfortem psychicznym, aż do stanów depresyjnych z powodu posiadanych cech płciowych, odczuwanych jako nieodpowiednie. Przy obecnym stanie wiedzy jedyną metodą pomocy jest korekcja płci, którą wykonuje się metodami chirurgicznymi oraz wspiera farmakoterapią, głównie hormonalną. Zjawisko transseksualności nie ujawniło się nagle - występuje od dawna, w wielu różnych kulturach. Nie należy także do dewiacji seksualnych. Zamiast określenia “transeksualność” używa się też określenia “transgender”. Transgender jest formą “tożsamości płciowej” która nie zgadza się z “rodzajem przypisanym” (identyfikacja w oczach innych jako kobieta bądź mężczyzna na podstawie płci fizycznej/genetycznej).

Transwestytyzm
Transwestytyzm to tendencja do czasowego identyfikowania się z płcią przeciwną przejawiającą się zwłaszcza w sposobie ubierania się i zachowania. Tak n.p. transwestyta to osoba mająca skłonności do noszenia ubiorów, przejmowania sposobu bycia płci odmiennej. Cechą charakterystyczną tego zjawiska jest często jego tymczasowość i późniejszy „powrót” do płci pierwotnej.

Interseksualność
U osób interseksualnych występują zaburzenia cielesno-hormonalno-genetyczne, ponieważ cechuje się n.p. obecnością u tej samej osoby tkanki jądra i jajnika a wygląd zewnętrznych narządów płciowych u noworodka utrudnia ustalenie płci. Jest to u człowieka wrodzona wada rozwojowa okresu płodowego o podłożu genetycznym bądź hormonalnym. Często także używa się określenia hermafrodytyzm.

Aseksualizm
Jest to określenie lub samookreślenie osób nie odczuwających pożądania seksualnego.

Osoby androgyniczne łączą w sobie cechy psychiczne i sposoby zachowania charakterystyczne dla tradycyjnie pojmowanej męskości i kobiecości.

Jako „queer” określane są też osoby, które nie chcą żyć w im przez społeczenstwo przypisywanych rolach. Biorąc pod uwagę różne formy seksualnej tożsamości można stwierdzić, że istnieje wiele więcej płci niż tylko męska i żeńska.
Założenie, że każdego człowieka dokładnie można ulokalizować w jednej z tych kategorii, to nonsens. Niektórzy ludzie nie koniecznie mają tylko jedną tożsamość seksualną i ta może się także z biegiem czasu utrwalic lub zmienić.