Czy wszyscy geje mają AIDSa?

Osoby powtarzające ten niezwykle okrutny stereotyp zapominają, że lesbijki i geje to, podobnie jak heteroseksualiści, ofiary, a nie źródło AIDS. Z badań przeprowadzonych w wielu krajach wynika, że główną drogę zakażeń stanowią ryzykowne zachowania heteroseksualne – czyli uprawianie seksu bez zabezpieczeń z wieloma partnerami. We wszystkich krajach na zakażenie wirusem HIV szczególnie narażeni są narkomani stosujący narkotyczne środki dożylne (źródło danych: Krajowe Centrum ds. AIDS, www.aids.gov.pl). Obecnie nie mówi się o grupach podwyższonego ryzyka, lecz o ryzykownych zachowaniach, niezależnych od tego, do jakiego środowiska czy populacji się należy – jednym z takich ryzykownych zachowań jest stosunek seksualny bez zabezpieczenia. Nie ma znaczenia, jakiej płci czy orientacji seksualnej są osoby biorące udział w takim zbliżeniu.

HIV w przeciwieństwie do wielu innych wirusów nie może być przekazany w czasie okazjonalnych kontaktów miedzyludzkich, przez katar lub kaszel, podanie reki, korzystanie ze wspólnych toalet. Wirusem można się zakazić w czasie kontaktów seksualnych, przez wspólne używanie igieł i strzykawek, transfuzje zakażonej krwi oraz płód od matki. W Austrii co dziennie zaraża się 1 do 2 osób. W 2007 roku UNAIDS zapisała 33 milinow zarażonych ludzi. Tylko niewielki ułamek z nich to homoseksauliści.

W czasie najbliższych kilku lat najskuteczniejszym sposobem ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa bedzię edukacja społeczeństwa. Prewencja to bezpieczny seks (z użyciem prezerwatywy, dla kobiet dental dams), który chroni przed szerzeniem się wirusa. Narkomani nigdy nie powinni używać wspólnych igieł.

Jeśli podejrzewa się AIDS, należy wykonać testy krwi i zwórić się do lekarza lub „Aids Hilfe Haus”. Bardzo często, mimo zakażenia wirusem, przez pewien czas nie ma żadnych objawów. Jest to szczególnie groźne, gdyż nieświadomy nośiciel może zarazić wiele osób. Bezpłatne, anonimowe i bardzo polecane testy można wykonać w „Aids Hilfe Haus”.